Gastenboek - Gemeente Jurgensland

Een verzekeringsmaatschappij ontving ooit de volgende brief van één van haar cliënten:

Mijne Heren,

In antwoord op uw schrijven, waarin u om meer uitleg vraagt aangaande het ongeval dat mij is overkomen, het volgende:

Zoals u weet is mijn beroep metselaar. Op de dag van het ongeval was ik aan het werk in een gebouw op de vijfde verdieping. Bij het beëindigen lagen er nog 250 kilo stenen die terug naar beneden moesten. Ik kon ze langs de trap naar beneden brengen, maar ik besloot de katrol te gebruiken met daaraan een ton. Ik vulde de ton met stenen. Daarna ging ik naar beneden waar ik voorzichtig het touw losmaakte.

Op het ongevallenformulier kunt u lezen dat ik 67 kilo weeg. Tot mijn verbazing schoot ik omhoog. Onnodig te zeggen dat ik zeer snel omhoog ging. In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen; dit verklaart de hoofdwond en het gebroken sleutelbeen.
Ik schoot nog verder door tot de ton tegen de bodem sloeg. Door de slag viel de bodem uit de ton en zonder stenen weegt deze slechts 25 kilo. Ik daarentegen 67 kilo, en zo begon ik aan een snelle afdaling.

Op de derde verdieping kwam ik de ton weer tegen en dat verklaart de verwondingen aan het onderlichaam. De ontmoeting met de ton heeft wel mijn val gebroken en toen ik op de hoop stenen terechtkwam, brak ik slechts twee wervels.
Maar toen ik op de stenen lag liet ik van pijn het touw los. De lege ton weegt meer dan het touw en deze kwam dus weer naar beneden op mijn benen, en zo brak ik die ook.

Ik hoop u hiermee genoeg informatie te hebben verstrekt over de wijze waarop het ongeval zich heeft voorgedaan.

Een vrouw koopt bij een bouwmarkt een grote hang-legkast die ze thuis zelf in elkaar wil zetten. Dat moet toch lukken zonder hulp van haar man: verrassing! De bouwtekening klopt prima en alle schroefjes zitten erbij.

Na een paar uur heeft ze het voor elkaar en staat er een mooie kast in haar slaapkamer. Ze staat er trots naar te kijken als op dat moment de tram de hoek om komt. Door de trillingen stort de hele kast in elkaar. Ze denkt dat ze vast iets niet goed heeft gedaan en begint dapper opnieuw: ze moet en zal haar man verrassen.

Als alles weer staat komt de tram weer de hoek om en net als de eerste keer zorgen de trillingen ervoor, dat de kast weer in elkaar stort. Omdat de kast er niet op vooruit gaat zo en er al wat schade is aan hoeken en scharnieren, besluit ze terug te gaan naar de bouwmarkt.

Ze legt alles uit en de bouwmarktman kijkt haar meewarig aan: ze zal het wel niet goed gedaan hebben. De vrouw beweert dat de kast prima stond, maar dat door de trillingen het geheel steeds instort. Volgens de bouwmarktman is de kast van prima kwaliteit: hij moet niet zomaar instorten. Omdat het rustig is in de zaak, kan hij wel even mee gaan naar het huis van de vrouw om het geheel met eigen ogen te aanschouwen. Vlot timmert hij de kast weer in elkaar en hij bekijkt trots zijn werk, als de tram de hoek om komt. En net als de andere keren stort de kast weer in elkaar.

Ook de bouwmarktman begrijpt er niets van. Blijkbaar gaat er in de kast iets mis, maar wat? Ze timmeren samen de kast voor de zoveelste keer in elkaar en de bouwmarktman besluit in de kast te gaan staan, om te kijken wat er gebeurt als de tram de hoek om komt.

Op dat moment komt de echtgenoot van de vrouw de slaapkamer binnen stappen. Hij bekijkt de kast en geeft zijn vrouw een compliment: die staat mooi! Dan trekt hij de kastdeur open en ziet daar een wildvreemde man staan:
"Zo.....en wat moet jij hier?" vraagt hij woest.
"Nou eh....het klinkt misschien wel een beetje raar, maar ik eh...sta hier eigenlijk op de tram te wachten....."

Mijn doel is een doelloos leven, kan Jurgensland mij dat geven?

Wat is blauw en ruikt naar rode verf?

Blauwe verf :)

Ik ben ernie, ik ben een kolibrie!